Skip to article frontmatterSkip to article content
Site not loading correctly?

This may be due to an incorrect BASE_URL configuration. See the MyST Documentation for reference.

Bepaling van soortelijke warmte van water

Introductie

Water heeft een enorme buffercapaciteit: je moet veel energie toevoegen om de temperatuur van water een graad te verwarmen. In dit practicum gaan we de soortelijke warmte van water bepalen door een bekende hoeveelheid water te verwarmen met een bekende hoeveelheid energie, en de temperatuurstijging te meten.

Theorie

De soortelijke warmte cc van een materiaal is gedefinieerd als de hoeveelheid warmte QQ die nodig is om de temperatuur TT van een kilogram van het materiaal met één graad Celsius (of één Kelvin) te verhogen:

c=QmΔTc = \frac{Q}{m \Delta T}

Waarbij QQ de hoeveelheid warmte in Joules is, mm de massa in kilogram is en ΔT\Delta T de verandering in temperatuur is. Daarnaast kunnen we de hoeveelheid warmte QQ die wordt overgedragen door een elektrisch verwarmingselement berekenen met de formule:

Q=PtQ = P \cdot t

Waarbij PP het vermogen in Watt is en tt de tijd in seconden. Door deze twee vergelijkingen te combineren, kunnen we de soortelijke warmte van water bepalen met de volgende formule:

ΔT=Ptmc\Delta T = \frac{P \cdot t}{m \cdot c}

Methode en materialen

Ontwerp

Een waterbad met bekende massa aan water wordt verwarmd met een elektrisch verwarmingselement dat een bekende hoeveelheid energie levert. De temperatuur van het water wordt gemeten met een temperatuursensor. Door de temperatuurstijging als functie van de tijd te meten kan de soortelijke warmte van water worden berekend.

Materialen

Hieronder staat de lijst van benodigde materialen bij deze proef:

  • Maatbeker

  • Weegschaal

  • Water

  • Elektrisch verwarmingselement (10Ω10 \mathrm{\Omega}, 10W10 \mathrm{W})

  • Voedingsbron

  • Thermometer of temperatuursensor

  • Stopwatch of timer

Een schematische weergave van de opstelling

Een schematische weergave van de opstelling

Procedure

Veiligheid

We maken gebruik van een 10Ω10 \mathrm{\Omega}, 10W10 \mathrm{W} weerstand. Deze wordt snel heet. De bronspanning mag dan ook alleen aan wanneer de weerstand in het water zit. Raak de weerstand niet aan tijdens het experiment. Omdat de weerstand in het water zit, kunnen we wel het elektrisch vermogen hoger zetten zonder dat de weerstand oververhit raakt. Het maximaal vermogen mag 40W40 \mathrm{W} zijn. Daarbij moet de roerder wel aanstaan om de warmte goed te verdelen.

Data analyse

fit een curvefit op basis van het verband tussen de stijging van de temperatuur en de tijd, gebruikmakend van vergelijking (eq:specific_heat_final) om de soortelijke warmte van water te bepalen.

Resultaten

import matplotlib.pyplot as plt
import numpy as np
from scipy.optimize import curve_fit 
# data 
m_water = 0.3
P = 10.04*1.8 #vermogen bepaald met de watt * spanning
t = np.array([0,10,20,30,40,50,60,70,80,90,100,110,120,130,140,150,160,170,180,190,200,210,220,230,240,250,260,270,280,290,300])
T = np.array([20.3,20.4,20.4,20.5,20.6,20.7,20.8,20.9,21.0,21.1,21.2,21.2,21.3,21.4,21.5,21.6,21.6,21.7,21.8,21.9,22.0,22.1,22.2,22.3,22.3,22.4,22.5,22.6,22.7,22.8,22.8])+273

# data analyse

# formule die de temperatuur verandering beschrijft over de verstreken tijd
def func(t,cw):
    return T[0]+(P*t)/(m_water*cw)

# curvefit
popt, cov = curve_fit(func,t, T)

x1 = np.arange(min(t),max(t))
y1 = func(x1, *popt)

# plotten van de data en de curvefit
plt.figure()
plt.plot(t,T, 'k.', label="data")
plt.plot(x1,y1, 'r--', label="fit T_verandering = T[0]+(P*t)/(m_water*cw)")
plt.legend()
plt.xlabel("t(s)")
plt.ylabel("T(k)")
plt.show()

print("de gevonden constante voor water is: %.2e" %popt[0])

<Figure size 640x480 with 1 Axes>
de gevonden constante voor water is: 7.10e+03

Discussie en conclusie

de gevonden soortelijke warmte is 7100 J/(kg·K). Dit is bijna het dubbele van de literatuur waarde van 4184 J/(kg·K). mogelijke oorzaken voor deze afwijking zijn het volgende:

  • hogere soortelijke warmte literatuurwaarde doordat er ook warmte overgaat naar de lucht, de maatbeker en de thermometer

  • energie die in de voeding zit gaat niet allemaal naar het water, er vinden ook warmteverliezen plaats in de bedrading en de voeding zelf

  • mogelijke fout in de wattage en de spanning van de voeding

verbeteringen die toegepast zouden kunnen worden in een vervolg experiment:

  • beter isoleren van de maatbeker

  • gebruik van een nauwkeurigere voeding

  • gebruik van een nauwkeurigere thermometer